Op 2 februari viert de Kerk het feest van de Opdracht van de Heer in de tempel, dat in de volksmond ook wel Maria Lichtmis wordt genoemd. De volgende overdenking komt van Fr. Mark Kirby.

Vandaag biedt de Vader ons zijn Christus, onze hogepriester, aan. Van onzelf hebben wij niets aan te bieden; we kunnen Hem slechts ontvangen en onszelf een offergave laten worden in Zijn handen: “Wij gedenken uw goedertierenheid, God, hier binnen uw tempelmuren” (Ps. 48, 10).

Het is het Christuskind, ons getoont als onze hogepriester, dat op zijn beurt ons de Vader toont. Het is passend dat het symbool van het Christuskind de vlam is die onze kaarsen kroont. Dit Kind heeft een Hart van vuur “tot verlichting der heidenen en tot glorie van zijn volk Israël” (Lc. 2, 32).

<!–
WriteFlash('’);
//–>

De heilige Simeon vertegenwoordigt het oude priesterschap dat opgaat in het licht van Christus, onze “medelijdende en getrouwe hogepriester” (Heb. 2, 17). Simeon is de oude priester die verwijst naar de nieuwe. Simeon heeft een bijzondere band met de heilige Geest: “de heilige Geest rustte op hem”, “hij had een godsspraak ontvangen van de heilige Geest” en “door de Geest gedreven” was hij naar de tempel gekomen (Lc. 2, 25-27).

In de Geest overdenkt hij het aangezicht van het Christuskind; in de Geest verheft hij zijn stem in profetie en dankzegging. Hierin laat Simeon ons de karaktertrekken zien van het nieuwe priesterschap dat geroepen wordt te dienen in de heilige Geest.

Hier is de antifoon Lumen ad revelationem zoals hij in het Klein Graduale staat: